Ο Γέρος της Ομορφάσχημης

«Όπως σας είπα, ήταν πολύ γέρος, και δύσκολα έβλεπε. Οι κόρες των ματιών του ήταν σκεπασμένες με κάτι γαλαχτερές μεμβράνες, όπως αυτές που κατεβάζουν τα μάτια των γάτων όταν νυστάζουν. Τον προσανατολισμό του, μέσα στο χαώδες αυτό σπίτι τον εύρισκε, όχι τόσο με τα μάτια, παρά ψάχνοντας τους τοίχους με τα χέρια του, και προπαντός από συνήθεια, γιατί είχε περάσει όλη του σχεδόν τη ζωή στο ίδιο περιβάλλον, και ήξερε το κάθε δωμάτιο, και πού ακριβώς έπρεπε να στρίψει στους διαδρόμους. Περπατούσε βαριά, σα να μην μπορούσε να εξουδετερώσει με τα πόδια του την έλξη που εξασκούσε το έδαφος με μαγνήτες. Όταν σε πλησίαζε, άφηνε μιά, όχι δυσάρεστη αλλά ούτε και ευχάριστη, αποφορά, σαν από βότανα. Μυρωδιά του άλλοτε, θα μπορούσα να την ονομάσω. Από τη συνεχή επαφή του με τις κουζίνες (θα σας εξηγήσω γιατί), η επιδερμίδα του είχε ψηθεί και τα μήλα των παρειών του ήταν κατακόκκινα, σα να τα είχε βάψει. Τα φρύδια του ήταν φαρδειά και εξείχαν σα μουστάκια. Μουστάκια δεν είχε Το πρόσωπό του ήταν πάντοτε καλοξουρισμένο, και γυάλιζε, το δε κρανίο του ήταν σα δολιχοκέφαλου -μακρουλό από πίσω. Κυκλοφορούσε με το γελεκάκι το ριγωτό, του υπηρέτη, χωρίς σακάκι».*

(Νίκος Καχτίσης: Η Ομορφάσχημη, 1960. Τόμος με τα κείμενα του Νίκου Καχτίτση, Ποιοι οι Φίλοι, Η Ομορφάσχημη, Το Ενύπνιο, 2003, Κέδρος).
*Χρησιμοποιήθηκε μονοτονικό σύστημα για τεχνικούς λόγους.

Advertisements
This entry was posted in vain and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s