Εδιμβούργο #4

Φακτ: Μπόλικοι μαρξιστές/σοσιαλιστές στη σκοτσέζικη αναγέννηση (λογοτεχνικό κίνημα από το ’20κάτι ως τα μέσα του αιώνα, βλέπε Hugh MacDiarmid, Lewis Grassic Gibbon κ.α., λίγο μοντερνιστικό, λίγο με διάθεση ενίσχυσης της σκοτικής γλώσσας). Και φυσικά τεράστια λογοτεχνική άνθιση τη δεκαετία του ’30.

«Maybe because he was socialist and thought that Rich and Poor should be Equal. And what was the sense of believing that and then sending his daughter to educate herself and herself become one of the Rich?»
-Lewis Grassic Gibbon, The Sunset Song, 1932 (
που έχει ψηφιστεί ως το καλύτερο σκοτσέζικο βιβλίο όλων των εποχών).

Advertisements
This entry was posted in vain and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s