Εδιμβούργο #1

Από το παράθυρο βλέπω το Κάθισμα του Αρθούρου (είναι η κορυφή αυτού του λόφου). Το Κάθισμα του Αρθούρου αναφέρεται συχνά στη λογοτεχνία.
Έτσι μου έφερε στο νου το Ecstasy του Irvine Welsh:

He walked with his arm around me, tucking me close to him, occasionally brushing my hair from my face so that he could see my eyes.We walked up Arthur’s Seat and looked down on the city. It was getting cold and I only had on a light top, so he took off this warm zipper top and wrapped it carefully round me.
μου έφερε στο νου το One Day του David Nicholls:
The summit of Arthur’s Seat was disappointingly crowded with tourists and other graduating students, all whey-faced and shaky from last night’s celebrations.
μου έφερε στο νου το Impossible Dead του Ian Rankin:
Across the water, a ray of sun picked out Berwick Law. Far to the right, they could make out Arthur’s Seat and the Edinburgh skyline. Tankers and cargo vessels sat at rest in the estuary. It was lunchtime, and the gulls were flapping around, looking interested.

 

Advertisements
This entry was posted in vain and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s