Πρώτη παγωνιά στο Γουισκόνσιν

Καλά που υπάρχουν κι αυτοί που ψάχνουν «κλουβιά για παπαγάλους» και «κατουράει την Ελλάδα» γιατί αλλιώς με τέτοια ερήμωση που έχει το Riverbed δεν θα πατούσε άνθρωπος το πόδι του για να το βρέξει στο δροσερό ρυάκι. Τι να κάνω όμως που γράφω πυρετωδώς και όταν γράφω για μένα δεν μπορώ να γράφω αλλού; Αφήστε που κάνω ένα σωρό άλλα πράγματα: διαβάζω Αγκάμπεν για το μεταπτυχιακό, μεταφράζω ποιήματα (πάλι για το μεταπτυχιακό), διορθώνω άλλες μεταφράσεις, ε, και βγαίνω και λίγο έξω γιατί με έπιασε η άνοιξη και θυμήθηκα πόσο μ’ αρέσει να κάνω βόλτες. Για να αποζημιώσω και τους λίγους που δεν ψάχνουν κλουβιά για παπαγάλους, έχω στη συνέχεια το πρώτο ντραφτ από ένα ποίημα που μεταφράζω, πολύ πρώτο ντραφτ όμως. Πιο πρώτο δεν γίνεται.  Τελικά ο Ρόμπερτ Φροστ είχε δίκιο. Poetry is what gets lost in translation.

Πρώτη παγωνιά στο Γουισκόνσιν

Ξυπόλητη
η μικρή Χάνκα κυνηγάει
τα πεινασμένα γατάκια

Ο μπαμπάς γυρίζει απ’ τα χωράφια
μόνο μια καρότσα καρπούζια
έχει σωθεί από το παγωμένο πρωινό

όσα έμειναν στο σκοτάδι
κείτονται κι αιμορραγούν
σφαγμένα, κομμένα στη μέση
απ’ το χέρι του μπαμπά όλο φλέβες
με τις καρδιές τους ξεριζωμένες
καρδιές που κατάπιε με λυγμούς

το πρωί
το αίμα τους
θα ‘χει παγώσει 

Marek Labinski

 

Advertisements
This entry was posted in vain. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s