Θείος Τάκης, ξανά

Τον αγαπώ χρόνια. Από έφηβη. Για άλλους λόγους τότε (για κάτι πεθαμένα λικέρ και κάτι χάρτινους Σεπτέμβρηδες), για άλλους λόγους τώρα (για κάτι θείους Τάκηδες και κάτι χριστουγεννιάτικα τανγκό). Φανταστείτε τη χαρά μου όταν τον συνάντησα μια μέρα στον Ιανό και του έδωσα το Τζόνι & Λούλου. Και φανταστείτε τη χαρά μου που ο Θείος Τάκης –το πιο αγαπημένο από τα αγαπημένα– κυκλοφορεί ξανά, από τις εκδόσεις Τόπος.

Εδώ το σχετικό κείμενο του Γιάννη Ξανθούλη στην Ελευθεροτυπία και εδώ το σχετικό παραλήρημά μου στο μπλογκ του ΕΚΕΒΙ.

Advertisements
This entry was posted in vain and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s