Η Αυτοκαταστροφική Φύση του Ροκ

(1964) 11 Δεκεμβρίου: Σ’ ένα απόμερο μοτέλ του Λος Άντζελες, η 55χρονη διευθύντρια Bertha Franklin δολοφόνησε το δημοφιλή μαύρο τραγουδιστή Sam Cooke (22/1/1935). Αν και δεν υπήρξε επίσημη άποψη το κίνητρο ήταν ένας ανεπιτυχής βιασμός. Σύμφωνα με την κατάθεση της 22χρονης Elisa Boyer, o Sam Cooke προθυμοποιήθηκε να την πάει σπίτι της, αλλά την οδήγησε στο μοτέλ και προσπάθησε να την βιάσει. Αυτή κατάφερε να ξεφύγει κι από έναν κοντινό τηλεφωνικό θάλαμο ειδοποίησε την αστυνομία, που μόλις έφτασε βρήκε τον Cooke νεκρό. Κατηγορούμενη οδήγησαν την 55χρονη διευθύντρια του Motel.

-Μάκης Μηλάτος, Η Αυτοκαταστροφική Φύση του Ροκ, εκδ. Στύγα

Από τα πράγματα που πάντα ονειρευόμουν να μπορώ να κάνω στην πόλη που ζω ήταν να ξέρω ανθρώπους που είχαν μαγαζιά ούτως ώστε όταν κόβω βόλτες να μπορώ να ξαποστάζω να πίνω καφέ.  Δεν ξέρω από πού προκύπτει αυτό το απωθημένο του χασομέρη πάντως στη Θεσσαλονίκη δεν το κατάφερα (ίσως γιατί σύχναζα σε δισκάδικα που δεν  μου έκοβαν ούτε 10 δραχμές στο cd οπότε τι φιλίες να πιάσεις) ενώ στην Αθήνα έχω βρει  όχι ένα αλλά δύο μαγαζιά που πραγματοποιούν το λεγόμενο όνειρο του χασομέρη. Το ένα είναι το δισκάδικο Sonic Boom στην Κυψέλη και το άλλο είναι το παλαιοβιβλιοπωλείο του συγγραφέα Νίκου Χρυσού στην Ιπποκράτους. Για το Sonic Boom θα τα πούμε την επόμενη εβδομάδα. Για το παλαιοβιβλιοπωλείο μπορείτε να δείτε το λινκ εκεί δίπλα, λίγο πιο δεξιά, πιο κάτω, ναι, εκεί στο blogroll, αλλά να ρίξετε και μια ματιά στην κάτωθι φωτογραφία για να δείτε τι βρήκα στα ράφια του:

 

Κόστισε λιγότερο από 5 ευρώ, και είναι ένα ημερολόγιο γεμάτο ημερομηνίες τραγικών θάνατων rock και blues καλλιτεχνών. Προς το τέλος του βιβλίου γίνεται αναφορά σε ορισμένες ενδιαφέρουσες συμπτώσεις, αστρολογικές συγκυρίες, ενώ υπάρχουν και κείμενα  σχετικά με τη χρήση ναρκωτικών από τους rock μουσικούς, τη Συνωμοσία του Σύμπαντος και μια πρόβλεψη για το «κοντινό μέλλον» του rock. Περιλαμβάνει επίσης μερικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες, κάποιες εκ των οποίων έχουν μια «διαφορετική» οπτική  γωνία, όπως αυτή παρακάτω:

Οι πιο ενδιαφέρουσες πληροφορίες βρίσκονται στο οπισθόφυλλο. Αντιγράφω:
«Ο Μάκης Μηλάτος διέγραψε μια δεκάχρονη πορεία στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, στον ειδικό χώρο των rock media. Απ’το 1976 μέχρι το 1985 άφησε δείγματα γραφής στα περιοδικά ΣΤΕΡΟ, ΠΟΠ&ΡΟΚ, ΙΔΕΟΔΡΟΜΙΟ κι όλο και κάπου αλλού. Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’80, σα δισκογραφικός παραγωγός, έδωσε τη δυνατότητα σε αρκετά συγκροτήματα να κυκλοφορήσουν τη δουλειά τους, (όπως οι: T.V.C, Σύνδρομο, ΝΕΜΟ, Northwind, Μπελτέκας, Πιλάλας κ.α.), μέσα από μια σειρά δίσκων απ’την Polygram. Στη δημοσιογραφία οδηγήθηκε απ’τα ουμανιστικά κίνητρα για διακίνηση ιδεών, πληροφόρησης, καλλιέργεια και ανάπτυξη του αισθητηρίου. Με τ’οριστικό  ξεπέρασμα της χουντικής απομόνωσης (και με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία), έπαψαν να συντρέχουν οι λόγοι και τα κίνητρα, αλλά υπήρχαν καλές επαγγελματικές προοπτικές (δισκογραφικές εταιρείες, ραδιόφωνο, περιοδικός τύπος και εφημερίδες). Οι προτάσεις για επαγγελματική καλοπληρωμένη αποκατάσταση, ήταν πολλές.
Παρ’όλες τις ευοίωνες προοπτικές, ο Πλούτωνας ζωντάνεψε το Δίδυμο μέσα του και γύρισε τις πλάτες του στους προσκηνυμένους επαγγελματίες του είδους. Η rock’n’roll καριδά του χτυπούσε ακόμα και τον έσπρωχνε για αλλού. Αφού «πούλησε» τα πρωτοτόκια του κι έπαψε να έχει σχέση με τ’όνομα (τη διαιώνιση του έργου ανέλαβε ο συνονόματος εξάδελφος), από διάσημος ροκογραφιάς υποχώρησε σε άσημο ασκητή χωρίς υστεροφημία, χωρίς ομιλία και γραφή. Το rock and roll όμως όχι μόνο δεν το εγκατέλειψε ποτέ , αλλά εμβάθυνε και περισσότερο στην αναζήτηση των μυστικών κωδικών, που δονούν και συντονιζουν δημιουργούς και ακροατήρια. Με την ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΡΟΚ επιχειρεί μια δεύτερη προσέγγιση στην μοναδικότητα αυτού του φαινομένου και με την καταγραφή των δεδομένων, αποκαλύπτει το νόημα της μουσικής τελετουργικής θυσίας μιας ολόκληρης γενιάς.»

Τίποτα ποτέ δεν χάνεται, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για τον ήχο του κοσμικού ρυθμού, για την μουσική κλίμακα της συνείδησης. 
Ας μη νομίζουμε λοιπόν ότι γλυτώσαμε απ’το ροκ!… 

-Μάκης Μηλάτος, Η Αυτοκαταστροφική Φύση του Ροκ, εκδ. Στύγα.

Advertisements
This entry was posted in vain and tagged , , . Bookmark the permalink.

One Response to Η Αυτοκαταστροφική Φύση του Ροκ

  1. Ο/Η Dimos K. λέει:

    Ο κύκλος της ζωής…. Επιτυχία=> λεφτά=> γυναίκες=> ναρκωτικά =>θάνατος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s