Lively Blake

If only vandalism was always Blake

To Autumn

O Autumn, laden with fruit, and stained

With the blood of the grape, pass not, but sit

Beneath my shady roof, there thou may’st rest,

And tune thy jolly voice to my fresh pipe;

And all the daughters of the year shall dance!

Sing now the lusty song of fruits and flowers.

«The narrow bud opens her beauties to

The sun, and love runs in her thrilling veins,

Blossoms hand round the brows of morning, and

Flourish down the bright cheek of modest eve,

Till clust’ring Summer breaks forth into singing,

And feather’d clouds strew flowers round her head.

«The spirits of the air live on the smells

Of fruit; and joy, with pinions light, roves round

The gardens , or sits singing in the trees».

Thus sang the jolly Autumn as he sat;

Then rose, girded himself, and o’er the bleak

Hills fled from our sight; but left his golden load.

Advertisements
This entry was posted in vain and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s