τζόνι & λούλου

Ο Τζόνι και η Λούλου είναι δύο ωραίοι τύποι. Ερωτευμένοι, ασυμβίβαστοι, γύρω στα τριάντα. Η απόλυση της Λούλου φέρνει τα πάνω κάτω στη ζωή τους. Μέχρι τότε παρατηρούσαν τον κόσμο να διαλύεται, τώρα παρασύρονται και οι ίδιοι μαζί του. Κρατιούνται ο ένας απ’ τον άλλον για να επιβιώσουν σε μια Αθήνα που σιγοβράζει. Ώσπου μια πρόταση τους σπρώχνει να φύγουν. Ξεκινούν για ένα road-trip με προορισμό την Κωνσταντινούπολη, ταξιδεύοντας σε παιδικά καλοκαίρια, οδυνηρές οικογενειακές σχέσεις και στην αρχή του έρωτά τους.
Συνταξιδιώτες τους, ένα ζευγάρι ζωγράφων, ένας πρώην ναυτικός, ένας μισάνθρωπος μεγαλοδικηγόρος, δύο αδερφές που μεγάλωσαν με Έλβις, μια καθηγήτρια που μάζευε δίσκους, μια αθυρόστομη ταξιτζού, ένας άνθρωπος που έγινε σκύλος, ένας γάτος που ήθελε να ζήσει ελεύθερος, οι μουσικές που τους κρατούν ζωντανούς.
Ο Τζόνι και η Λούλου φεύγουν σ’ ένα ταξίδι που μοιάζει να είναι η μοναδική τους ελπίδα να σώσουν τη ζωή τους, να φτιάξουν την οικογένεια που πάντα ήθελαν, να βρουν τη χαμένη τους αθωότητα. Ένα ταξίδι που τους οδηγεί στο άγνωστο μέλλον συμφιλιώνοντάς τους με το παρελθόν.
Ένα μυθιστόρημα για τον απόλυτο έρωτα, τη δυνατή μουσική, τον ατελείωτο δρόμο. Ένα βιβλίο για τη γενιά που της έκλεψαν το μέλλον, που θυσιάζεται στο όνομα μιας κρίσης και που δεν σταματάει να ονειρεύεται. 

2 Responses to τζόνι & λούλου

  1. Ο/Η RaSta dA wiSe mOnkeY λέει:

    Εντάξει! Έγραψες, κορίτσι μου! Διάβασα το βιβλίο σου στη διάρκεια ενός ταξιδιού -όχι τόσο ρομαντικού όσο το roadtrip του Τζόνι και της Λούλου, είναι η αλήθεια- αλλά πραγματικά με παρέσυρε στο μαγικό του κόσμο. Αληθινό, όσο κάτι που θα μπορούσε να συμβαίνει δίπλα μου. Αστείο, όπως όταν μου διηγείται ένας φίλος μια ιστορία που του έτυχε και ταυτόχρονα φαντάζομαι τη «φάτσα» του όταν συμβαίνουν αυτά που διηγείται. Συγκινητικό με μια δόση χαράς, όπως αυτό που νοιώθω όταν ανακαλύπτω ότι και κάποιος άλλος νοιώθει ή αισθάνεται σαν κι εμένα. Με μουσική υπόκρουση που «τα σπάει» (αν κρίνω από τους χρόνους των κομματιών, πιστεύω ότι άκουγαν deep purple από το made in japan του 1972, σωστά ;). Και με μια λέξη θα το χαρακτήριζα υπέροχο. Κέρδισε άξια μια θέση στη λίστα με τα βιβλία που διάβασα και γούσταρα! 😉

  2. Ο/Η Β.Τ. λέει:

    Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και ευχαριστώ και που μπήκες στον κόπο να μοιραστείς τις σκέψεις σου εδώ!
    Να’ σαι καλά -και πάντα ενθουσιώδης 🙂
    β.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s